Edukacja nauczycielska
Polskiemu systemowi oświaty zarzuca się ciągłe zmiany, które praktycznie do niczego nie prowadzą. Dzieci w coraz młodszym wieku musza przyswajać zupełnie niepraktyczne, szczegółowe informacje, jakby to od nich zależała jakość edukacji. Strategia rozwoju edukacji zakłada ilościowy i jakościowy rozwój szkolnictwa wyższego i nauki.
System edukacji nauczycielskiej powinien charakteryzować się przygotowaniem nauczyciela do wszystkich funkcji, być elastyczny, otwarty i innowacyjny, o szerokim profilu kształcenia. Nauczyciel powinien oddziaływać na świadomość uczniów i efektywnie ich kształcić tak, by uczniowie posiedli właściwe rozumienie świata. Głównymi problemami akademickimi jest to, że wykładowcy nie liczą się z oczekiwaniami studentów, nie prowadzą dyskusji, jak również nie próbują wpływać na rozwój zainteresowań studentów. Wydaje się jednak, że zamiast upraszczania, zachodzi tendencja do jeszcze większego utrudnienia i zagmatwania procesu nauczania w Polsce. Jeszcze więcej szkół po drodze, egzaminów, nauczycieli do przekwalifikowania i zmian w programie nauczania.
Dodatkowym problemem jest też stres, który wiąże się z wyścigiem szczurów, gonitwą za wyższym miejscem na liście przyjętych na wyższą uczelnię oraz zaspokojeniem ambicji rodziców.