W szkołach podstawowych w Armenii nauka gry w szachy będzie przedmiotem obowiązkowym  – poinformował resort edukacji tego kraju. Jest to sposób na ugruntowanie pozycji Armenii jako światowego supermocarstwa szachowego.  Gra w szachy jest w Armenii bardzo popularna. Reprezentacja tego niewielkiego państwa zdobyła dwa razy złoty medal podczas Olimpiady Szachowej w roku 2006 i 2008.
Już 6 letnie dzieci będę uczestniczyły w obowiązkowych lekcjach gry w szachy przez około 2 godziny tygodniowo. Według opinii ustawodawców wpłyną korzystnie na rozwój intelektualny dzieci i korzystnie wpłyną na rozwój logicznego myślenia.  Pomysł został pozytywnie oceniony przez Prezydenta Serzh Sarkisiana, który sam jest zapalonym szachistą.
Podobny pomysł narodził się w polskim Parlamencie. Posłowie Parlamentarnego Zespołu Szachowego zbierają podpisy, aby projekt ustawy w tej sprawie trafił do Sejmu. Przewodniczący tego zespołu – Poseł Dariusz Lipiński (PO) powiedział że: „szachy rozbudzają twórcze zdolności, uczą odwagi i odpowiedzialności za własne decyzje. Dziecko grające w szachy staje się bardziej cierpliwe, wytrwałe i w pełni panuje nad sobą. Zaobserwowano to m.in. w Turcji, Rosji, USA, Wielkiej Brytanii, Niemczech i Chinach, gdzie szkoły wykorzystują szachy jako sprawdzone narzędzie formowania człowieka”.

W  Stanach Zjednoczonych w High School (odpowiednik naszego liceum) w obowiązującym systemie nauczania istnieje grupa przedmiotów uważanych za obowiązkowe. Aby zrealizować program nauczania należy wybrać: dwa semestry matematyki np. algebra, trygonometria, geometria, cztery semestry języka angielskiego (gramatyka, eseje, literatura), dwa z grupy przedmiotów – geografia, chemia, fizyka, biologia – dwa semestry historii USA i dwa nauk politycznych, jeden semestr wychowania fizycznego, jeden nauk społecznych – psychologia, socjologia – oraz jeden przedmiot humanistyczny – historia sztuki, teoria muzyki i język obcy.
Ponadto w większości szkół w Stanach Zjednoczonych młodzież uczy się od pięciu do siedmiu przedmiotów dodatkowych. Możliwości wyboru są ogromne w zależności od zdolności i zainteresowań uczniów: angielski, nauki ścisłe, języki obce, nauki społeczne, bussines, matematyka, handel, muzyka, wychowanie fizyczne, nauka o zdrowiu, wychowanie plastyczne, teatr lub przedmioty zawodowo-techniczne – stolarstwo, ślusarstwo, rysunek techniczny. Uczniowie wraz z rodzicami i w porozumieniu ze szkolnym doradcą wybierają odpowiednie dla siebie zajęcia pozwalające rozwijać pasje i zainteresowania.
W amerykańskiej szkole sport ma szczególne znaczenie, dlatego duży nacisk kładzie się tutaj na rozwój fizyczny dziecka. Szkoły w USA oferują bardzo dużo różnorodnych zajęć sportowych, a wśród nich znajdują się takie dyscypliny jak: piłka nożna, koszykówka, pływanie, tenis.

W Stanach Zjednoczonych w liberalnej Kalifornii dzieci już od przedszkola będą uczyły się o zasługach jakie geje i lesbijki wnieśli w rozwój Ameryki i świata. To pierwszy stan w USA, który wprowadził taki wymóg do obowiązujących programów szkolnych. Zdaniem ustawodawców jest to milowy krok w kierunku wprowadzenia tolerancji wobec mniejszości seksualnych żyjących w Stanach Zjednoczonych.
Ustawa nr 48 obowiązująca w kalifornijskim prawie dotychczas nakładała obowiązek podkreślania na lekcjach historii osiągnięć Amerykanów pochodzenia afrykańskiego, azjatyckiego, latynoskiego oraz Indian. Obecnie do tej listy postanowiono dopisać osoby poczuwające się do odmiennej płci czyli tzw. homoseksualistów, biseksualistów i trangender, a także niepełnosprawnych oraz tubylców amerykańskich wysp Pacyfiku. Gubernator Kalifornii uzasadniając podjęcie decyzji, ogłosił, że „lekcje historii muszą być uczciwe, a w podręcznikach znajdą się informacje o osiągnięciach Amerykanów z różnych środowisk i o różnych modelach życia”. Ustawa o tolerancji dla osób o odmiennej seksualności została przegłosowana w stanowym parlamencie przez Amerykańską partię demokratyczną.

Znajomość języków obcych to ważna sprawa w obecnym świecie. Istnieje wiele szkół językowych, któe różnią się między sobą poziomem prowadzenia zajęć, poziomem wykształcenia kadry nauczycielskiej oraz położeniem na mapie miasta. Te wszystkie czynniki wpływają na koszty kursów językowych. Najdroższe kursy językowe są w dużych miastach - tutaj jest też na nie największe zapotrzebowanie. Wszystkie polskie miasta na głowę bije Warszawa, gdzie żyje też najwięcej obcokrajowców. Ma tutaj też siedzibę najwięcej firm zagranicznych, z którymi ktoś musi nawiązywać komunikację. Zwykle też firmy te płacą lepiej niż firmy polskie w tym samym segmencie, stąd warto perfekt opanować język aby móc ubiegać się o pracę w takiej firmie.

Zdecydowanie największym powodzeniem od lat cieszą się kursy angielskiego. Nic w tym dziwnego - ten język opanował na dobre Europę i Amerykę Północną, a wraz z nimi także komunikację międzynarodową w tym internet. Obecnie bez znajomości angielskiego trudno o dobrze płatną pracę.

Język też jest ważnym elementem naszego wypoczynku. Przecież wolimy zwiedzać Grecję, Hiszpanię czy Sycylię niż polski Bałtyk. A za granicą bez znajomości języka możemy nie tylko mieć mniejszy komfort ale też możemy naciąć się na różnego typu niespodzianki, jak niezrozumienie taksówkarza itp Tak więc wniosek jest prosty - nauka języków to dzisiaj podstawa!

Do roku 1999 system edukacji w Polsce bazował jeszcze na starej maturze. Absolwenci udawali się wtedy do szkół wyższych ze świadectwem, które stanowiło kryterium oceny ucznia. Dochodziły do tego oczywiście egzaminy na uczelni wyższej. Nowa matura ma na celu zastąpienie egzaminów na uczelnie wyższe. Uczniowie mogą zdawać egzamin na poziomie podstawowym lub rozszerzonym, a wyniki matury są akceptowane przez prestiżowe uczelnie. Zaliczenie egzaminu maturalnego gwarantuje uzyskanie 30% punktów z części podstawowych wszystkich przedmiotów obowiązkowych. Co do obowiązkowych egzaminów ustnych liczba punktów powinna przekraczać 30% do zaliczenia.

Uczeń z maturą może wybrać dowolną drogę dalszej edukacji. Jeśli nie chce podejmować nauki na uczelni wyższej, może podjąć ją w szkołach policealnych o profilu zawodowym. Absolwent może wybrać między takimi uczelniami wyższymi jak politechnika, uniwersytet oraz akademia. W szkole wyższej student ma możliwość uzyskania stopnia naukowego. Trzyletnie studia podstawowe zakończone pracą licencjacką oraz dodatkowe dwa zakończone pracą magisterską. Tytuł naukowy doktora nadaje się osobie, która posiada tytuł zawodowy magistra, magistra inżyniera, lekarza lub inny równorzędny. Osoba taka powinna zdać egzaminy doktorskie o obronić rozprawę doktorską.